عضو هیات مدیره انجمن صنایع نساجی ایران: واردات پنبه به کشور تسهیل شود

تعداد بازدید : 302
تاریخ انتشار : ۱۴۰۰/۴/۱۹

بالای ۹۵درصد صنعت نساجی کشور در اختیار بخش خصوصی است و به دلیل قدمت بالای صنعت نساجی در کشور و بومی بودن آن از صدها سال قبل تا به امروز، این صنعت از پایه های مستحکمی برخوردار است.

 یکی از چالش های مهم در صنایع کشور آن است که تحریم های داخلی در برابر تحریم های خارجی از قدرت بالاتری برخوردار بوده اند و حتی با رفع تحریم های آمریکا، تحریم های داخلی همچنان به قوت خود باقی هستند و ضروری است در شرایطی که فشار حداکثری خارجی روی صنعت کشور وجود دارد، عزم عمومی و ملی برای حل مسائل داخلی و کاهش فشار بر صنعتگران کشور ایجاد شود. دکتر علیمردان شیبانی، عضو هیات مدیره انجمن صنایع نساجی ایران در این ارتباط می گوید مسوولان باید با ابلاغ دستورالعمل های فوری از صنایع مختلف به خصوص صنعت نساجی حمایت کنند؛ به عنوان مثال بدهی واحدهای تولیدی را استمهال کرده و بحث مالیات و مالیات ارزش افزوده در جهت حمایت از تولید مجددا بررسی شود، برای پرداخت های سنگین تامین اجتماعی فکر عاجلی شود، به بانک ها جهت همراهی و تامین سرمایه در گردش واحدهای تولیدی اختیارات خاصی داده شود، از صدور بخشنامه های سختگیرانه علیه واحدهای تولیدی اجتناب کنند یا لااقل فرصتی به صنعتگران کشور بدهند تا در این شرایط سخت نفس راحتی بکشند.

 

 پتانسیل های نساجی در اشتغال زایی

در این بین صنعت نساجی با توجه به میزان اشتغال زایی آن در قیاس با سرمایه گذاری صورت گرفته، نیاز به توجه و حمایت بسیار بیشتری دارد. مطمئنا اگر توجهی که در سال های اخیر به صنعت خودرو شد، به صنعت نساجی اختصاص پیدا می کرد این صنعت می توانست اشتغال بسیار بالاتر و ارزش افزوده بسیار بیشتری را برای اقتصاد کشور ایجاد کند. به گفته  شیبانی خوشبختانه در کشور شرایط خوبی برای رشد صنعت نساجی وجود دارد چراکه این صنعت در کشور بومی است، دانشکده های نساجی بسیار خوبی وجود دارند و خوشبختانه مواد اولیه بسیار عالی مخصوصا در بخش پتروشیمی تولید می شود؛ ضمن اینکه بازار خوبی هم در داخل کشور برای محصولات نساجی وجود دارد.

به عقیده وی پوشاک می تواند موتور محرکه صنعت نساجی باشد چراکه تولیدکننده پوشاک نیازمند پارچه است و این پارچه باید توسط واحدهای بافندگی تامین شود. همین طور نیاز واحدهای بافندگی باید توسط واحدهای ریسندگی تامین شود و در واقع سراسر این زنجیره به هم متصل است؛ بنابراین، این موضوع که واحدهای نساجی با واردات مواد اولیه توسط تولیدکنندگان پوشاک مخالف هستند یا واحدهای پوشاک مایل نیستند از واحدهای نساجی مواد اولیه تهیه کنند، چندان درست نیست.

آنچه به عنوان یک اصل کلی باید رعایت شود آن است که اگر کالایی در داخل کشور تولید می شود و از نظر کیفیت، کمیت، قیمت، طراحی و... جوابگوی نیاز کشور است، واردات کالای مشابه آن در شرایط امروز قاعدتا صحیح نیست و نباید انجام شود؛ چراکه وقتی می توان در داخل کشور اشتغال، ارزش افزوده و تولید ایجاد کرد نباید این اشتغال و ارزش افزوده توسط ما برای کشور دیگری ایجاد شود.

 تامین مواداولیه؛ چالش اصلی صنعت

به گفته عضو هیات مدیره انجمن صنایع نساجی ایران، اتفاق نامطلوبی که گاهی اوقات می افتد آن است که مواد اولیه پتروشیمی که واحدهای نساجی گاه برای تهیه آن به این در و آن در می زنند، با قیمت پایین تری به ترکیه یا دیگر کشورها صادر می شود و همین مواد اولیه، به کالایی تبدیل می شود که واحدهای نساجی داخلی نمی توانند از نظر قیمت با آن رقابت کنند. ما با این مساله مخالفیم وگرنه هیچ مشکلی با واردات کالایی که در ایران نتواند با شرایط مطلوب تولید شود، نداریم. البته این واردات نباید به صورت غیرقانونی و قاچاق باشد، بلکه تمام مقررات و هزینه هایی که تولیدکنندگان داخلی در زمینه مالیات، عوارض گمرکی، بیمه و... می پردازند، باید برای واردکنندگان این گونه کالاها نیز برقرار باشد. حال اگر کالای وارداتی با پرداخت تمامی هزینه ها و در شرایط برابر وارد کشور شود و بتواند با کالای ایرانی رقابت کند، زهی سعادت و در آن صورت، چه بسا تولیدکنندگان داخلی نیز بتوانند تولیدات خود را ارتقا دهند. متاسفانه تا امروز شرایط به گونه ای بوده که تولیدکنندگان داخلی تمام هزینه های مربوطه را پرداخت کرده اند، اما واردکنندگان از پرداخت این هزینه ها معاف بوده اند و چه بسا جایزه هم به آنها تعلق گرفته است.

وی افزود: سالانه چیزی حدود ۱۸۰هزار تن پنبه موردنیاز کارخانه ها است، بنابراین باید حدودا ۱۲۰ هزار تن پنبه وارد کشور شود. این در حالی است که کشورهایی نظیر ازبکستان که از صادرکنندگان عمده پنبه به کشور بوده اند، به تدریج در حال کاهش صادرات هستند و آنها نیز به دنبال تولید نخ و پارچه و حتی لباس دوخته شده از پنبه و خلق ارزش افزوده هستند. قطعا این معضل باید در داخل کشور و از طریق افزایش تولید پنبه مرتفع شود، چراکه اگر کشور در زمینه مواد اولیه کمبود داشته باشد و به جای دیگری وابسته باشد، تامین کنندگان خارجی یا به ما پنبه نمی دهند یا نوع نامرغوب آن را به قیمتی بسیار بالاتر به ما پیشنهاد خواهند داد. شاید در این شرایط باید محدودیت های ورود پنبه را از همه نقاط دنیا که می توانیم با آنان روابط تجاری داشته باشیم برطرف کرد و علاوه بر آن، تعرفه و سود بازرگانی و هر هزینه دولتی دیگری را روی مواد اولیه به صفر رساند.

این در شرایطی است که به نظر این فعال حوزه نساجی، باید واردات پنبه از تمام دنیا به جز کشورهایی که قانونا نمی توانیم روابط تجاری داشته باشیم، آزاد شود. اگر این اتفاق بیفتد می توانیم از کشورهایی نظیر مصر، هند، آفریقای جنوبی و حتی آمریکا (در صورت فراهم شدن زمینه های لازم) پنبه وارد کنیم. با این حال، اولویت باید تقویت کشت و برداشت پنبه در داخل کشور باشد؛ چراکه از گذشته این ظرفیت در کشورمان وجود داشته است. به گفته شیبانی اگر خودمان هم زمین و آب کافی برای پنبه کاری در اختیار نداریم، می توانیم زمین و آب را از کشورهای همسایه اجاره کرده و پنبه تولید کنیم. در واقع، باید خودمان هرچه سریع تر اقدامی انجام دهیم و نباید دست روی دست بگذاریم تا مشکل تامین پنبه حادتر شود.

اما در مورد مواد پتروشیمی، خوشبختانه نه تنها کشور به خودکفایی رسیده، بلکه صادرات این محصولات نیز انجام می گیرد. هرچند متاسفانه نحوه توزیع مواد اولیه پتروشیمی بسیار با مشکل مواجه است که باید روی آن کار شود. راهکار این مشکل هم مشخص است و هر واحد تولیدی فعال که پروانه بهره برداری دارد و بیمه کارگری خود را پرداخت کرده و ماهانه قبض پرداخت برق دارد، مشخص است که کار می کند و باید متناسب با ظرفیت تولیدی خود، مواد اولیه دریافت کند. البته برخی از همکاران تقصیر کار را به گردن بهین یاب و بورس می اندازند که به عقیده من این رویکرد اشتباه است و همان طور که همیشه گفته ام داشتن قانون بد به مراتب بهتر از بی قانونی است.

بنابراین باید به جای پاک کردن صورت مساله، مشکلات بهین یاب و بورس مرتفع شود. ضمن اینکه همیشه در هر سیستمی یک عده از امکانات و دسترسی های نادرست برخوردار هستند که باید این رانت به نحوی برچیده شود. در واقع نمی شود واحدهای تولیدی از تهیه مواد اولیه حاصل از تولید پتروشیمی کشورشان محروم باشند، اما در همان مقطع یک واسطه با یک تلفن چند کامیون مواد اولیه دریافت کند؛ یا اینکه در برخی مواقع، قیمت های صادراتی مواد پتروشیمی ارزان تر از نرخی باشد که در اختیار واحدهای داخلی قرار می گیرد.

منبع :
ارسال نظر
نام :
ایمیل :
متن نظر :
ارسال نظر
نظرات کاربران
میزان اهمیت
ایمیل
توضیحات
ارسال